Επ’ αφορμή της συμπλήρωσης των 50 χρόνων από την εισβολή στην Κύπρο (1974–2024) ο Δήμος Αμοργού και ο Δήμαρχος κ. Ελευθέριος Καραΐσκος διοργανώνουν την Έκθεση με τίτλο: ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ - η Αμοργός θυμάται, δεν ξεχνάει και τιμάει τη μαρτυρική Μεγαλόνησο
Πρόκειται για μία Οπτικοακουστική Ιστορική και Θεματική Εγκατάσταση που περιλαμβάνει έργα και μνήμες της εικαστικού Κλάρας Ζαχαράκη-Γεωργίου σε επιμέλεια και σκηνοθεσία Αλέξανδρου Φασόη στην Αίθουσα ΣΗΜΩΝΙΔΗΣ Δήμου Αμοργού (πλατεία Λόζα – Χώρα Αμοργού).
Διάρκεια Έκθεσης από 18 έως 27 Ιουλίου
καθημερινά και ώρες 19:30 – 22:30
Εγκαίνια: Σάββατο 20 Ιουλίου 2024 και ώρα 19:30
Λίγα λόγια για την έκθεση
Το έτος 2024, διανύουμε τη «μαύρη» ιστορική επέτειο των 50 χρόνων από την εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο, το 1974.
Με αφορμή αυτό το θλιβερό ιστορικό γεγονός, παγκόσμιας σημασίας για την ύπαρξη του Ελληνισμού, ο Δήμος Αμοργού διοργανώνει Έκθεση Ιστορικής και Αφηγηματικής Μνήμης, η οποία βασίζεται στο πρωτότυπο εικαστικό και λογοτεχνικό έργο μιας γυναίκας δημιουργού, που βίωσε τα γεγονότα και τα εξέφρασε με μοναδικό τρόπο.
Η Κλάρα Ζαχαράκη-Γεωργίου, εικαστικός και συγγραφέας, αποτελεί μια σπάνια «φωνή προφορικής ιστορίας» και έχει τιμηθεί πολλές φορές από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Εντούτοις, η ιστορική και θεματική έκθεση δεν αφορά αποκλειστικά στην ίδια τη ζωγράφο και το έργο της, αλλά κυρίως στην Ιστορική μνήμη της Κύπρου, καθώς χαρακτηριστικά εικαστικά έργα εκείνης της περιόδου αποτελούν "ντοκουμέντα" μνήμης και ευαισθησίας προς όλους μας. Μέσα από τα μάτια της ζωγράφου, μας προσφέρεται μια συγκλονιστική μαρτυρία που μας ταξιδεύει στον τόπο και τον χρόνο.
Την ευγενή αρωγή, ως χορηγοί επικοινωνίας, παρέχουν η ΕΡΤ3 και η ΕΡΤ Ν. Αιγαίο.
Η έκθεση τελεί υπό την Αιγίδα της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η Αμοργός αποτελεί έναν αδιάσπαστο δεσμό ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον, ανάμεσα στην ιστορία και τη μνήμη. Ενώνει το Πέλαγος, ακόμα και με το σχήμα της, ενώνει την ευαισθησία όλων μας και της προσδίδει μορφές έκφρασης και δημιουργίας, «…στην Αμοργό αξίζει να θυμάσαι».
Αυτή ακριβώς η αξία της μνήμης είναι που διατρέχει το έργο της εικαστικού Κλάρας Ζαχαράκη–Γεωργίου. Ένα έργο στο οποίο υπογραμμίζεται η βαθύτερη συνέχεια και ενότητα ανάμεσα στην ιστορική καταγραφή, την ποιητική έκφραση και την προφορική ή γραπτή μνήμη των ανθρώπων. Των ανθρώπων που έζησαν την ιστορία ως προσωπικό βίωμα και διέθεταν τη σπάνια ψυχική δύναμη της δημιουργίας και της ενσυναίσθησης, έτσι ώστε να μας «διασώσουν» το νόημα όσων είναι πάντοτε σε θέση να μας συγκινούν και να μας ενώνουν με τους κοινούς τόπους και τους αλλοτινούς χρόνους.
Αλέξανδρος Φασόης
«…Αυτόν τον πόνο προσπάθησα να αποδώσω μέσα από την εικαστική έκφραση, τον μόνο τρόπο που είχα για να δηλώσω τη διαμαρτυρία μου. Ο χαμός των αγαπημένων προσώπων, νεκρών και αγνοουμένων, η αναμονή, για ατέλειωτες μέρες, της επιστροφής των αιχμαλώτων, οι τραγικές ώρες της προσμονής που βίωναν οι μανάδες και οι δικοί τους, η προσφυγιά και ο ξεριζωμός, που ζωντάνευε μέσα μου τον πόνο της δικής μου οικογενειακής ιστορίας, συνέτριψαν και τη δική μου καρδιά.
Στην αρχή δεν μπορούσα καθόλου να ζωγραφίσω. Σιγά-σιγά γεννήθηκαν τα πρώτα σχέδια, με μελάνι και μολύβι. Θυμάμαι, πάντα με συγκίνηση, τον αείμνηστο μεγάλο χαράκτη μας, τον Τάσο, που με καλωσόρισε ζεστά στον ασπρόμαυρο κόσμο. Με τον χρόνο, άρχισα να προσθέτω ελαφρά και ψυχρά χρώματα στον γκρίζο κόσμο μου, αποδίδοντας μ’ αυτό τον τρόπο την οδυνηρή εμπειρία που δεν έπαψε να με καταδιώκει μέχρι σήμερα, καθώς η πληγή της Κύπρου εξακολουθεί να παραμένει ανοιχτή».
Κλάρα Ζαχαράκη-Γεωργίου