Ο Κρατικός Αερολιμένας Κυθήρων φέρει το όνομα «Αλέξανδρος Αριστοτέλους Ωνάσης». Ένα επώνυμο-σύμβολο της μεταπολεμικής Ελλάδας, που μέσω της Ολυμπιακής Αεροπορίας ο Κυρ Αρίστος ασκούσε εξωτερική - πολιτιστική - τουριστική πολιτική.
Δυστυχώς σήμερα το αεροδρόμιο Κυθήρων εγκαταλελειμμένο, όπως είναι προσβάλει την μνήμη των Ωνάσηδων.
Πριν λίγο, κατά την προετοιμασία της μεσημβρινής πτήσης ΟΑ- 57 από Κύθηρα προς Αθήνα, ένας εκ των επιβατών καθώς περίμενε στην αίθουσα αναμονής, στραβοκατάπιε και χρειάστηκε επειγόντως νερό. Οι παρευρισκόμενοι συνεπιβάτες μάταια αναζητούσαν λίγο νερό. Δεν υπήρχε ούτε στάλα. Για την ακρίβεια, μόνο το καζανάκι της τουαλέτας είχε νερό...
Στο αεροδρόμιο Κυθήρων, που κατά τους θερινούς μήνες έχει καθημερινά έως και δέκα πτήσεις τακτικά δρομολόγια, αλλά και τσάρτερ, δεν διαθέτει ούτε καταψύκτη νερού, αλλά και ούτε ένα μπουκάλι -έστω για δείγμα- στο ψυγειάκι που φιγουράρει άδειο στην αίθουσα υποδοχής, αλλά πάνω στο οποίο παραμένει η έγγραφη επισήμανση «το νερό διατίθεται.. δωρεάν». Εικόνα σουρεάλ.
ΑΠΟΡΙΑ: Καλά το Κράτος, εκείνο το Ίδρυμα Ωνάση που τόσες και τόσες χορηγίες κάνει και εκατομμύρια διαθέτει για την πρωτοπορία της Τέχνης, δεν μπορεί να υιοθετήσει και τον αερολιμένα Κυθήρων «Αλέξανδρος Αριστοτέλους Ωνάσης» και να φροντίζει έστω να υπάρχει λίγο νερό κατά τους θερινούς μήνες ;
Πού φτάσαμε; Από τον Ωνάση της χλιδής με τα ασημένια μαχαιροπήρουνα της Ολυμπιακής, στον Ωνάση της δίψας των Κυθήρων…
Δ.Β.